Atvinnumál

Ég sat í dag námskeið hjá Andrési Jónssyni, almannatengli. Námskeiði kallar hann komdu þér á framfæri, margt áhugavert og gott kom þar fram og mest sjokkerandi var að sjá að innan við 30% starfa sem eru í boði eru auglýst. Nú þarf ég að endurskoða mín mál, finna út í hvaða fyrirtækjum ég hef áhuga á að vinna í og láta þau vita af því að úrvalsstarfskrafur sé á lausu.

Ég missti vinnuna í mars en hef frá því í ágústbyrjun verið í svokölluðu vinnumarkaðsúrræði. Ég vinn fyrir Ólafsdalsfélagið að því að skrá risastórt bréfasafn Torfa Bjarnasonar, skólastjóra í Ólafsdal. Jafnhliða því hef ég verið að leita mér að framtíðarstarfi – eftir auglýsingum í blöðum. Sem stendur er ég með eina umsókn í gangi og krossa putta um að þeir sem skoða ferilsskrárnar sjái að ég sé sú rétta í starfið (annað sjokkerandi, var að komast að því að það eru um 20 sek sem atvinnuveitendur nota í að skoða hverja og eina ferlilskrá).

Að standa aftur upp

Ég er búin að leggja hlaupadrauma á hilluna að sinni, höndla það ekki eins og er. Líkaminn segir stopp og hvíslar því að mér að nokkur kíló þurfi af áður en ég reyni aftur. Fyrir verslunarmannahelgi var ég búin að standa mig í því að hlaupa en svo kom pása og eftir hana gerði ég tilraun til að halda áfram þar sem frá var horfið  en höndlaði það engan vegin … og síðan þá hef ég ekki hlaupið.

Ég er búin að vera að velta mér upp úr þessu, nudda og níða sjálfa mig fyrir að vera svona vonlaus en svo las ég góða grein sem ég ákvað að taka til mín frá A-Ö, sjá hér

Í greininni var vitnað í brot úr ljóði eftir Ralph Waldo Emerson og læt ég það fljóta hér með:

“Finish each day
And be done with it.
You have done what you could.
Some blunders and
Absurdities have crept in.
Forget them as soon as you can.”

Lappirnar hafa ekki komið vel út úr þessu hlaupabrölti mínu og það háir mér dagsdaglega. Framundan er að byrja raunhæfa tilraun (miðað við mitt líkamsástand) í að betrumbæta heilsuna. Svo þegar því er náð þá fer ég aftur að huga að hlaupum.

Dagur 2 af viku 6

Í dag skokkaði ég um í Laugardalnum á meðan börnin mín voru á frjálsíþróttaæfingu og svo fórum við saman í sund á eftir…notalegt. Kláraði dag 2 af viku 6 og mér er eiginlega skapi næst að klípa sjálfa mig í höndina, bara til að vera viss um hvort mig hafi ekki bara verið  að dreyma það að ég sé farin að hlaupa reglulega. Það styttist í að sex vikur klárist, sex vikur þar sem ég hef hlaupið þrisvar sinnum í viku…magnað. Samtals er ég búin að hlaupa/skokka/ganga rúmlega 50 km þennan tíma – bara snilld.

Vika 6 dagur 1

 Jamm og já, áfram potast þetta hjá mér, kláraði fyrsta hlaupið í viku sex áðan og var að uppgötva það að ég er rúmlega hálfnuð með prógrammið…er aðeins farin að leiða hugan að því hvað taki við þegar vikurnar 9 eru búnar, meira um það síðar. Aftur fékk ég að nota garminn (hlaupaúr bóndans) og samkvæmt því var ég  að hlaupa ívið hraðar en í síðasta hlaupi. Þessi æfing var mér að mörgu leiti erfiðari en síðast, ekki alveg í réttum gír einhvern vegin. Er að prufa að hlaupa á mismunandi tímum dags til að reyna að finna minn tíma.

Grænt ljós

Doktorinn er búin að kveða upp sinn dóm, ,,beinhimnubólga er það heillinn og í guðs bænum haltu áfram að hlaupa, ein ibufen 2 tímum fyrir hlaup og þetta ætti að vera ok, eitthvað sem hlauparar (mín ógó montinn með það) þurfa að díla við…” spurði svo son minn sem kom með út af verkjum í hnjám (vaxtaverkir) hvort hann væri ekki stoltur af múttu sinni, sem hann og er. Þannig að ég held ótrauð áfram í þessu skoppi mínu, nema hvað. Bað hann líka að skoða hásinina sem hefur lengi verði mér til trafala en komst þá að því að sennilega hafa hlaupin núna og þær teygjur sem ég geri orðið til þess að sú eymsli (gat á tímabili í vor ekki gengið beint niður stigann hér heima) eru á undanhaldi. Margfallt vahú fyrir þessarri ferð.

Vika 5 dagur 3

Þá er stóri dagurinn að baki, dagurinn sem ég var búin að horfa til með kvíðablöndnum spenning. Fyrir rúmum mánuði fannst mér skokk í 60 sek allt að því óyfirstíganleg tilhugsun enda konan í engu hlaupaformi og hafði aldrei verið það. Í dag hljóp ég aftur á móti í 20 mínútur án þess að stoppa nokkuð, lenti meira að segja í því að ýta óvart á vitlausan takka á Ipodinum og rugla þannig prógrammið aðeins þannig að ég hljóp örugglega í einar 22-23 mín án stopps. Hlaupið gekk ótrúlega vel, vissulega ekkert súperauðvelt en ég náði að halda öndun í þokkalegum gír og þetta hafðist, kerla sveitt og eldrauð í framan en það er partur af programmet.

Ég fékk þessa rosa græju lánaða hjá bóndanum fyrir hlaupið þannig að ég veit nákvæmlega hversu langt ég fór, hversu lengi ég hljóp og eitthvað fleira flotterí…bara eftir að setja það inn í tölvuna til að skoða…veit að ég fór 4,25 km á rúmum 40 mín og þar inn í er um 10 mín ganga.